به نام او که زیبایی ها را به ارمغان آورد

و به من جانی دوباره می دهد تا بتوانم لحظه هایم را با او قسمت کنم ...

 

                           گفتم چرا سعدی؟ تو هم گفتی چرا حافظ؟

                           گفتم: دلم بدجور مانوس است با حافظ !

                           سعديه را هم دوست دارم مهربان من

                           اما به من داده ست چشمان تو را حافظ !

                           هر شب كسی در خوابهايم شعر ميخواند

                           هر شب كسی كه نيست اينجا ، بی صدا حافظ ...

                           باور نمی كردی كه من هم دوستت دارم؟

                           حالا قضاوت می كند در بين ما حافظ

                           آهسته تر ... آهسته تر ... آهسته تر ... حالا

                           از لا به لای بيت های آشنا حافظ

                           ( مخمور جام عشق ) ميخواهد ! بده جامی !

                           مخمور جام عشق ميخواهد مرا حافظ !

                           سخت است دور از تو ، بدون آسمان ، بی شعر !

                           ياد تو می اندازدم اين روزها حافظ !

                           اينجا زمين از آسمان دور است ، بايد رفت !

                           شايد برايت شعر آوردم ! خداحافظ ! *

   * نغمه مستشار نظامی

 

     عشق صدای فاصله هاست ...  |