دگــر بـاره بـشــوریــدم بــدان سـانـم بـجــان تـــو
که هـر بنـدی که بـر بنـدی بـدرانم به جان تو
نـخـواهـم عـمــر فـانـی را ٬ تـویـی عمر عـزیز مـن
نخواهم جان پر غم را ٬ تویی جانم به جان تو
مـن آن دیـوانه بنـدم کـه دیـوان را هـمــی بنـــدم
زبـان مـرغ مـی دانــم ٬ سـلیمـانم ٬ به جان تو
اگــر بـی تـو بـر افــلاکـم چـو ابــر تیــره غـمنــاکـم
و گـر بـی تـو بـه گـلزارم به زنـدانم به جان تو
سخن با عشق می گویم که او شیر و من آهـویم
چه آهـویم که شـیـران را نگـهبانـم بـه جان تو *
* مولوی
